Uniwersytet w Padwie (Università degli Studi di Padova) to jeden z najstarszych uniwersytetów świata. Został założony w 1222 przez kadrę Uniwersytetu Bolońskiego, która udała się do Padwy w poszukiwaniu większych swobód. Motto uniwersytetu brzmi

„Universa universis patavina libertas”

„Wolność Padwy jest absolutnie dla każdego”

Nie są to puste słowa. Padwa to miasto, w którym szanuje się prawa mniejszości etnicznych, narodowych, seksualnych. W czasach reformacji to właśnie Uniwersytet w Padwie jako jedyny gościł studentów protestanckiego pochodzenia.

Padwa to kolebka nowoczesnej nauki. Tu pod koniec 16stego wieku powstał pierwszy stały „teatr anatomiczny” – sala, w której dla dobra nauk medycznych przeprowadzano sekcje zwłok.

Mikołaj Kopernik studiował w Padwie medycynę i uczęszczał na obowiązkowy dla studentów medycyny  kurs astrologii – dziedziny, którą dziś nazwalibyśmy astronomią.

Galileo Galilei zwany Galileuszem w 1592 roku stanął na czele katedry matematyki uniwersytetu. To w tym okresie zwrócił się on w kierunku kopernikańskiej teorii ruchu planet. Na początku 17stego wieku przy użyciu teloskopu – ówczesnej nowinki technologicznej – Galileusz obserwował księżyc oraz inne „ciała niebieskie”, dzięki czemu odkrył między innymi 4 satelity Jowisza.

Uniwersytet w Padwie to również ośrodek akademicki, w którym poraz pierwszy ukończyła studia kobieta. W 1678 roku obroniła swoją dezertację w dziedzinie filozofii Elena Lucrezia Cornaro Piscopia.

Na potrzeby nauk medycznych powstał w Padwie ogród botaniczny, który jest dziś najstarszym na świecie obiektem tego typu i znajduje się na liście dziedzictwa światowego UNESCO.

Studentami uniwersytetu byli też Jan Kochanowski i Jan Zamojski. Z Padwą związani byli również Jan Sobieski i Stefan Batory, których posągi ufundowane przez Stanisława Poniatowskiego znajdują się na największym placu miasta Prato della Valle.